Nieuws

Vanuit de RedaCie #3

Van Slagger doet mee aan NK beachvolleybal Geschreven door: Dorien Bakker. Vandaag vanuit de RedaCie een interview met niet alleen een onmisbare dia in de zaal, maar ook een held op het beachvolleybalveld! Sven de Koe, 22 jaar oud, komt uit Hilversum, woont sinds anderhalf jaar in Utrecht, 4ejaars student Business IT & Management aan de HU, verkoopt vintage zonnebrillen en zijn grootste hobby is natuurlijk volleybal. Dat kan ook bijna niet anders als je beide ouders fanatiek zijn en elkaar op het volleybalveld ontmoet hebben. Kleine Sven begon slechts 9 lentes jong in de zaal. Ondertussen speelt hij in Heren 1 van Protos, geeft beachvolleybaltraining bij de Sportbox, speelt bij het Van Slag bij L’Equipe, krijgt zelf beachvolleybaltraining en heeft hij meegedaan aan het NK beachvolleybal op 5 januari. Voordat we over het NK verder praten ben ik wel benieuwd hoe Sven bij Van Slag gekomen is. In september 2015 kwam Sven in Utrecht wonen. Coen Strik werd zijn nieuwe buurjongen en hij kwam erachter dat Sven ook volleybalt. Sven speelde toen al bij Irene in Bilthoven en Coen zijn team L’Equipe zocht een midden. Zo geschiedde het begin van Sven zijn Van Slag carrière. Vroeger heeft hij veel gebeached bij NBS (Nederlandse Beachvolleybal School), daarna toch voor de zaal gekozen en sinds twee jaar traint Sven ook weer in het zand bij Irene Beach. Hij vertelt dat hij zich opgewerkt heeft naar de eerste divisie. Sven vertelt dat hij halverwege afgelopen seizoen is geswitcht van partner en sinds die tijd speelt met Bart de Bruijn. Bart woont in Groningen en trainen deden ze om en om, de ene week daar en de andere week hier. Hoe kom je dan bij een NK terecht was dan wel mijn volgende vraag. Per toernooi verdien je punten, op die manier wordt er een ranking opgesteld, de nationale ranking. Bart en Sven zouden eerst samen gaan spelen, maar samen zouden ze het qua puntenaantal net niet redden. Toen kwam Bas Verpoorten, een trainingsmaatje van Sven. Zijn partner was op vakantie en hij vroeg of Sven met hem wilde spelen. Zo kwam Sven bij het NK. Drie maanden van te voren begonnen ze met zwaardere krachttraining, er werd veel met andere beachteams uit de eerste divisie door heel Nederland gespeeld. De voorbereiding was een leuke invulling van de kerstvakantie aldus Sven, en 5 januari 2017 was het zover. Het NK was in Aalsmeer, een grote indoorlocatie. Het eerste potje wonnen de mannen overtuigend, de tweede wedstrijd begon goed met een spannende eerste set die zij wonnen. De tweede en de derde set verloren zij helaas. Daarna volgde een derde wedstrijd. Hiervan verloren zij de eerste set, de tweede set werd wel overtuigend gewonnen maar helaas de derde en laatste set verloren. Het meedoen heeft Sven als super gaaf ervaren. Er waren geen hoge verwachtingen maar het voorbereiden was erg tof en het meemaken alleen was al een ervaring. Als ik vraag of hij het nog een keer zou doen als hij de kans krijgt, antwoordt Sven met een steevaste JA! Sterker nog, ze hebben voor komend seizoen hogere doelstellingen, ze willen graag de eredivisie in.  Sven is overtuigd dat zij het zomer NK wel gaan halen. Nog een funfact aan het einde van dit interview: vorig jaar heeft Sven meegedaan aan het GNSK, het Groot Nederlands Studenten Kampioenschap, en dit gewonnen! Daardoor mogen zij aankomende zomer meedoen aan dit kampioenschap op Europees niveau in Kroatië!

01/26/2017 Door Dorien Bakker redacie, redactie, column Lees meer...

RAGweek - Raise and Give

RAGweek - Raise and GiveAltijd al gedroomd van een ontbijtje op bed, gemaakt én gebracht door bestuursleden? Of een heerlijk dinertje? Lees dan verder!Want, voor het eerst doet Van Slag mee met de RAGweek! De RAGweek, wat is dat denk je nu misschien? De RAGweek is een jaarlijks terugkerende week waarin studenten zich inzetten voor het goede doel. Jaarlijks worden er twee goede doelen gekozen. Dit jaar zijn dit ´Plusbus Erop Uit´ en ´Stichting Leergeld Utrecht´. Meer informatie over deze goede doelen kan je hier vinden.Tijdens de RAGweek - van 8 t/m 15 maart - worden er door het bestuur van de RAGweek in samenwerking met verschillende studenten-, studie- en studentensport- verenigingen veel leuke activiteiten georganiseerd. Je kan dus niet alleen de mooiste feestjes meepakken, maar ook allerlei culturele en sportieve activiteiten bezoeken. Wij als bestuur zetten ons dus in! Hoe? Door een aantal diensten aan te bieden waar jullie als leden op mogen bieden. Oehlalaaaa ja ja, maar waar kan je dan aan denken? Bijvoorbeeld; een ontbijtje op bed, door twee van ons! Een dinertje? Of wil je graag je hele afwas gedaan hebben? Wij zijn van de partij! Nog even wachten en dan krijgen jullie meer info hierover én over het verdere verloop van de RAGweek. Hou Facebook in de gaten!  

01/26/2017 Door Judith Preuter geen tags Lees meer...

Vanuit het Bestuur #3

Daar zaten we dan, met zwetende handjes, een bonkend hart en pen en papier in aanslag voor onze allereerste echte officiële ALV. Alle weken van voorbereiding waren voorbij en nu was het dan zover.. Alles verliep vlekkeloos -met uitzondering van een klein telfoutje- je zou zeggen geslaagde avond dus! Tot je de volgende dag wakker wordt en de paniek zich in onze YOLO app schrikbarend snel verspreid. De HAMER?! Ons mooiste, meest dierbare geschenk is ons ontvallen. Gestolen? Vrijwillig weggegeven? Wie zal het zeggen..Gelukkig konden we onze gedachten tijdelijk loslaten aangezien ons eerste bestuursweekend voor de deur stond! Voor iedereen, behalve organisatoren Iris en Inge, een grote verrassing waar de reis heen zou gaan. Erg vrijgevig in tips waren ze niet, maar uiteindelijk bracht de bus ons in het prachtige Antwerpen! Van sightseeing, escalatie-opdrachten, powernappen, karaoke en mexxen: het was een weekend om nooit te vergeten.Toen we terugkwamen begon het echte werk: plannen maken om onze hamer terug te veroveren. Van een Ice Bucket Challenge tot als echte toerist in eigen stad de Dom beklimmen: het kan niet gek genoeg! Ik kan maar één ding zeggen en dat is dat we met opgeheven hoofden blijven strijden tot de hamer weer in ons bezit is!Onze topcommissies zijn allemaal al goed op weg. De ToCo heeft alles uit de kast gehaald om een geslaagd toernooi neer te zetten en hebben gezorgd voor echte bonding binnen de verschillende poules! Deze bonding werd nog meer versterkt na romantisch dineren tijdens Cycling Dinner met een geweldige afsluiter inclusief bier en gratis bitterballen.Als 32e bestuur zijn wij hard op weg om Van Slag in Utrecht goed op de kaart te zetten. We zijn op bijna elke CoBo als volledig bestuur aanwezig en blijven tot in de late uurtjes om de onderlinge contacten te verbeteren. Ook op Olympos zijn wij met regelmaat te vinden om samen met jullie het café onveilig te maken. Aan mij de eer (of straf, kwestie van perspectief) om voor de allereerste keer onze enige-echte-nog-naamloze-mascotte aan te trekken en de teams aan te moedigen tijdens de wedstrijden. Mocht je nou staan te springen bij het idee dat je op dinsdagavond in onze groene vriend mag rondhuppelen: laat het ons weten!Naast alle gezelligheid doen wij er natuurlijk alles aan om onze vereniging zo goed mogelijk te besturen.  We raken steeds geoefender in het vergaderen en verbreken per week ons record. Iris zorgt dat alles vlekkeloos verloopt en zelfs met een biertje op kan zij nog een perfecte vergadering leiden. Tevens is zij samen met Anna druk bezig om de eerste sponsoren binnen te slepen. Binnenkort meer hierover.. Judith heeft bijna geen vingers meer over na het typen van de ALV notulen en alle mailtjes die ze moet beantwoorden. Voor een cursus concentratie kun je altijd bij haar aankloppen. Dat Inge nog normaal kan functioneren met al die cijfertjes en getallen is voor mij een raadsel, maar zij heeft alle uitgaven en inkomsten piekfijn op een rijtje. Vincent, de vrouw van ons bestuur -beste multitasker-, heeft alle commissies onder zijn hoede en helemaal onder controle. Nu vragen jullie je vast af, wat doet Ellen dan nog? Inderdaad, mijn grootste taak zit erop. Na dag en nacht puzzelen, bellen, appen en tot slot honderd keer checken of alles écht wel klopte was de teamindeling eindelijk compleet. Met gepaste trots kan ik mededelen dat onze prachtige vereniging momenteel 365 leden heeft, waarvan 116 nieuwe leden verdeeld over 42 teams! Als fijne bijkomstigheid ken ik iedereens (ja, echt) voor- en achternaam: probeer het eens uit zou ik zeggen. Momenteel coördineer ik samen met Anna de trainingen en zitten wij ook in de commissie voor het gemeenschappelijke toernooi met 5 andere verenigingen, wat ook dit jaar weer plaats zal vinden. Daarnaast verwelkom ik nog steeds nieuwe leden bij onze leuke vereniging om zo te zorgen dat elk team een kansje heeft op die gewilde A1 positie.  Tijdens vergaderingen schijn ik soms iets teveel vragen te hebben, dus laat ik het eens omkeren: wil je meer over mij weten: blijf hangen in het café en wie weet laat ik een paar geheimen los.P.S. Wil je weten wat mijn lieve bestuursgenootjes over mij kunnen vertellen?>>> Wist je dat? Ellen álle voor- en achternamen van de nieuwe Van Slaggers uit haar hoofd kent?>>> Wist je dat? Ellen stiekem een ster is in poolen?

12/04/2016 Door Ellen Breedveld bestuur, column, vanuithetbestuur Lees meer...

Vanuit de RedaCie #2

Vanuit de RedaCie #2   Van ons lief, onschuldig en nog ietwat groen, jongste lid van de RedaCie schakelen we over naar de inmiddels doorgewinterde veteranen van de commissie. Vier jaar geleden kwam Evan erachter dat Protos niet in al zijn behoeften ;)  voorzag en ook Deborah was meer dan klaar voor een sportieve uitdaging. Inmiddels hebben wij heel wat meegemaakt bij Van Slag en zullen we jullie de komende alinea's vermoeien met leuke, interessante maar o zo nutteloze feitjes.  Van Slag heeft een rijke geschiedenis en bestaat al iets meer dan dertig jaar. Begonnen als een volleybalvereniging voor studenten en docenten is het langzamerhand uitgegroeid tot een vereniging met meer dan 350 leden. Zonder dat we het doorhadden, vieren wij dit jaar zelfs een heus jubileum. Sinds precies 10 jaar speelt Van Slag met 7 poules! Het invoeren van 7 poules ging niet zonder slag of stoot, want ieder team moest toen helaas 1 speeldag inleveren. Gelukkig werd dit een seizoen later weer rechtgetrokken, door een ander leuk feitje namelijk het spelen in de tweede hal!   Er zit een groot leeftijdsverschil tussen de leden: de jongste speler is pas 5 jaar oud en dat terwijl ze al vier jaar journalistiek studeert en de oudste onder ons is D.E., die bijna net zo oud is als de  koffie. Gemiddeld zit een Van Slagger op een leeftijd van 21 jaar en er is 68% kans dat het een vrouw is. Dus elke man heeft te kiezen uit minimaal twee vrouwen.  Van Slag blijkt  een perfecte gelegenheid om iemand aan de haak te slaan aangezien ongeveer 1 op de 7 mensen bij van Slag een relatie binnen de vereniging heeft.Van Slag is natuurlijk niets zonder de teams zelf.  De gouden ouden  bestaan al bijna een decennium, helaas konden wij niet nagaan welk team er precies langer bestond; Block Party of  L'Equipe, maar beide teams hebben al een imposante staat van dienst. L‘Equipe bestond al voordat doping illegaal was en Block Party toen de bijbehorende band nog gewoon speelde.  Over teamnamen gesproken, teams zijn genoemd naar de herkomst van de leden (Oostblock en LMF), het favoriete shotje bij de Chupitos (Dragon Bombs en FireBalls) en liedjes (Under Pressure, Block ‘n Roll en Serve-ivors).Zo te zien kijken Van Slaggers graag TV, want er  zijn een groot aantal teams vernoemd naar favoriete TV Programma’s (Rocket Power, Heel Holland Balt, Say Yes to The Smash!, De Slama’s, Boer zoekt Bal en Saved by the Ball).  Zoals de bekende filosoof H. Huisman al oreerde, kan er ook bij Van Slag “maar één de winnaar zijn”, en dat was vorig jaar LMF. Het team dat vorig jaar het meest verloor, maar toch een eervolle vermelding krijgt was Opslag verliefd! Of dit jaar aan die verwachtingen voldaan zullen worden, valt nog te bezien.Van de teams is de overstap maar klein naar de bijbehorende spelers, de mensen die Van Slag tot grote hoogten laten stijgen en hoog is het zeker. Van Slag’s langste lid is maar liefst 30 cm lang! Nee, zo’n ‘Gordon grap’ hoort hier natuurlijk niet! Vrouwen blijken erg goed in het schatten van hun lengte, zo dichtte iemand uit de C zichzelf maarliefst 16.90m toe! Zonder ongein is de  langste speler  maarliefst 2.03 m lang, dat is wel 3 koppen groter dan haar kortste speler, die een lengte van 1.43 m aantikt. Om in hogere sferen te blijven, iemand die begonnen is met volleyballen bij Van Slag heeft zelfs de eredivisie bereikt. Dus er is nog hoop!Ook zijn er echte ‘Van Slag evenementen’ die niet door Van Slag georganiseerd worden,  waar grote getalen op afstromen, voor bier, dansjes, hook-ups en volleybal. Uit de oude doos hebben we de Harambix en, het recentelijk doodgebloede,  Duinrell toernooi. Voor de jongere leden onder ons, het Duinrell toernooi was zo gaaf, daar kikkerde je echt van op! Maar zoals bij alle grote toernooien, heeft de migratiestroom zich verplaatst naar de goedkopere en meer studentikoze versie, in de gedaante van Hajraa. Waar  hopelijk dit jaar weer een hele meute Van Slaggers zich zal verzamelen.Geschreven door: Evan Willemsen en Deborah Oltmans, RedaCie ‘16-’17Met dank aan The Oldboys Network

12/04/2016 Door Judith Preuter redacie, redactie, column Lees meer...

Vanuit de RedaCie #1

The Battle of the Sjaars: inside informationGeschreven door: Jorim SpiekhoutDaar loop ik dan. Mijn voetstappen echoën over het Janskerkhof, dat op een paar zwervers na volledig uitgestorven is. Het is stil. Te stil. Verwoed kijk ik om me heen. Waar ligt die verrekte pub? Het zou hier toch moeten zijn… Ik pak m’n iPhone erbij maar blijf de omgeving goed in de gaten houden terwijl ik Maps open. Je weet nooit wat er gaat gebeuren. ‘Vanavond heb ik een missie’, denk ik bij mezelf wanneer ik de Mick O’Connells binnenstap. Ik word verwezen naar een muffe kamer achter in de pub. Het ruikt naar Guinness en angstzweet. Een jongeman in een blauw T-shirt heet me welkom met een verdacht brede grijns op zijn gezicht. Ik neem me voor vanavond niemand te vertrouwen in een blauw T-shirt. Nadat ik een naamplaatje opgeplakt krijg dat vrijwel meteen weer van mijn trui afvalt mag ik de kamer in. Ik neem elk gezicht goed in me op. Al struikelend over de hopen Sjaars die op elkaar gepropt in de kleine ruimte zitten, slaag ik erin de laatste tafel, ‘nummer 2’, te bereiken. Vier Sjaars kijken me aan. Meteen voel ik een band. Wat er ook gebeurt vanavond, we zullen elkaar beschermen. Wat me meer zorgen baart is het feit dat er een bebaarde jongen met een zwart shirt aan dezelfde tafel zit. Met een brok in m’n keel lees ik het woord ‘bestuur’ op zijn shirt. Dit betekent niet veel goeds.Nadat ik me aan mijn groepje heb voorgesteld – wat compleet overbodig is aangezien iedereen een naamplaatje draagt – kan de avond beginnen. Al snel wordt duidelijk wat de activiteit inhoudt. De blauwshirten leggen uit dat we aftrappen met een ‘Ranking the Sjaars’: we dienen de mensen van ons groepje (inclusief bestuurslid) te ranken bij vragen als ‘Wie is het vaakst dronken?’ of ‘Wie gaat het eerst vreemd?’. Het is voor ons duidelijk op welke plaats het bestuurslid moet komen te staan bij vragen als deze. Het blijkt echter lastiger dan verwacht om elkaar te ranken: Sjaars kennen elkaar nou eenmaal niet. Na verhitte discussies en hevige woordwisselingen weten we een mooie lijst te vormen. Wat de functie van de lijst is, dat blijft nog geheim…Het volgende onderdeel is een pub-quiz. Een zucht van verlichting gaat door de zaal. Ook voor mij valt het mee en ik besluit de revolver ongebruikt in mijn jas te laten zitten.De quiz begint met een paar vragen over de vereniging, zoals: ‘Hoeveel relaties zijn er binnen Van Slag?’ en ‘Hoeveel Van Slag-huizen zijn er?’. Ook vragen als ‘Wat is de snelste tijd waarin er een kannetje is geadt op Olympos?’ komen voorbij; dit weet natuurlijk iedereen. Na ronde 1 gaat de quiz door met vragen over muziek: Covers van bekende nummers komen voorbij waarop wij moeten opschrijven wat de titel van het nummer en de naam van de artiest is. Dit gaat ons verrassend goed af, ondanks de mentale pijn van de vreselijke fragmenten waarin Amerikaanse nummers worden gezongen door Nederlandse artiesten in hun eigen taal. Tussen de rondes door wordt nog even aan een snel in elkaar geflanst rad gedraaid in de hoop dat de wijzer op iets gênants komt te staan. En ja hoor, bestuurslid Vincent moet een atje trekken en bestuurslid Inge mag met haar groepje het Van Slag-lied ten gehore brengen. Prachtig.Ronde 3 bestaat uit iets aparts. De opdracht luidt: wie de hoogste toren bouwt, krijgt de meeste punten. We knikken begrijpend. Dit wordt een eitje. Maar dan komen de bouwmaterialen tevoorschijn… spaghettistengels en marshmallows moeten het voor ons gaan doen. Na even snel wat marshmallows te hebben geroosterd boven het kaarsje op onze tafel gaan we likkebaardend te werk. Ons architectonisch plan krijgt snel vorm en na een korte tijd staat onze Eiffeltoren te shinen in het kaarslicht. De prachtige constructie wordt helaas niet door iedereen gewaardeerd en er worden hier en daar pogingen gedaan om de toren omver te werpen met spekjes.De laatste en misschien wel beslissende ronde bestaat uit het ranken van een ander groepje. Die hadden we kunnen zien aankomen. Het doel is zoveel mogelijk punten verdienen d.m.v. het goed neerzetten van de volgorde die het betreffende groepje voor zichzelf heeft opgeschreven. Wie daar het dichtst bij komt, krijgt de meeste punten. Er ontstaat een luid kabaal aan gelach en geschreeuw. Er wordt over en weer geroepen naar andere groepjes, die natuurlijk niets loslaten. Vragen over vreemdgaan en dronkenschap worden niet gewaardeerd. Kortom, een lastige opdracht.En dan zijn we ineens aan het einde van de Battle. En de avond moet nog beginnen…Er volgt een prijsuitreiking met een uitslag die natuurlijk voor niemand echt verrassend is. Met de gewonnen kannen bier op onze tafel wordt er gezellig nagepraat en gedronken. Er beginnen langzaam wat ouderejaars binnen te druppelen die geen idee hebben van wat er zich net heeft afgespeeld. Onze Battle-arena is voor hen een normale kroeg. Tevreden doe ik mee aan een potje poolen. Ik heb de avond overleefd. Mijn missie is geslaagd.Jorim, out.

10/18/2016 Door Judith Preuter redacie, redactie, column Lees meer...