Vanuit het bestuur #41.5

Hai mopjes, Het is alweer aan mij om een tekstje te schrijven over het afgelopen jaar. Aan de ene kant voelt het onwijs onwerkelijk dat ik dit nu aan het schrijven ben voor jullie omdat het voor mijn gevoel pas een maand geleden was dat ik gebeld werd door Pien of ik haar stokje wilde overnemen. Aan de andere kant, voelt het alsof ik dit al jaren aan het doen ben en helemaal één ben geworden met mijn functie en met deze vijf mensen om mij heen. Het is heel raar hoe snel je vertrouwd raakt met je eigen functie. Voor mij en mijn functie was het natuurlijk net even iets anders. Ik zat al in de Technische Commissie en de TrainCie dus ik wist de basis van de taken al. Het grote verschil was, dat ik in de zomer opeens zelf de wachtlijst moest bijwerken en aan de teamco kant moest zitten van de indeling. Eerlijk gezegd zou ik nu niet weten hoe het is om niet meer de wachtlijst bij te houden, te kletsen met leden, nieuwe leden te werven en alles wat hier nog binnen en buiten valt. Ik ben stiekem ook wel een beetje bang voor wanneer ik geen bestuur meer ben en opeens veel meer vrije tijd heb. Mijn moeder vraagt vrijwel elke keer als ik met haar aan het bellen ben “maar wat vind je nu echt het allerleukste aan dit jaar en je functie?” En als ik eerlijk ben, zou ik hier echt geen antwoord op durven geven. Ik vind zoveel dingen zo leuk aan dit jaar! Niet alleen mijn functie, waar ik hele dagen vul met lekker kletsen met leden en dingen regelen, ook de activiteiten. Van de pooltoernoois, want op de één of andere manier vind ik die nog steeds leuk, tot nuchter zijn op de cantus en de weekendjes weg of de grotere activiteiten. Elke activiteit, elke dag heeft wel weer iets wat het voor mij leuk maakt en waardoor ik weer helemaal in een deuk lig. Dit kan ik natuurlijk niet alleen en doe ik samen met mijn mopjes van het 41e bestuur. Heel raar, dat ik soms me niet meer kan inbeelden hoe het is om zonder hun te zijn. Emma, met wie ik altijd random in het achterhoeks begin te kletsen; Maud, met wie ik elke woensdag voor de training even zitten te yappen over ons leven; Hiske, die stiekem helemaal gek wordt van mijn digibeetheid maar er eigenlijk ook onwijs hard om moet lachen; Joost; met wie ik altijd even een rondje ga wandelen om mijn gedachtes op een rij te krijgen, en Luna, met wie ik uren stuk kan gaan met onze aanstekelijke (en als je het sommige vraagt irritante) gegiechel. Al met al, zijn dit mensen die ik nooit meer kwijt wil. Een bestuursjaar is een heftig, raar, leuk en chaotisch jaar! Je maakt zo veel mee met je bestuur en je ontdekt zo veel over jezelf. Ik weet niet of ik het nog eens zou doen, want sommige dingen moet je nooit willen herhalen omdat het de eerste keer zo goed was, maar ik weet wel dat ik het nooit anders had gewild. Nou ik denk dat ik inmiddels echt wel weer genoeg heb gekletst over dit jaar, ook al zou ik nog uren zo door kunnen gaan ;). Ik heb onwijs veel zin in de komende tijd met alle activiteiten en dinsdagen die nog gaan komen! Heel veel liefs, Linde

Nieuwsbrief maart

Nieuwsbrief Maart 2026                  
Van ALV tot avontuur
 Beste Maud,We zitten alweer in maart. Wat is er deze maand veel gebeurd. Van het blacklighttoernooi tot liften, we hebben veel gedaan. Ook zijn de sollicitaties voor het bestuur open? Ik weet niet waar de tijd heen is gegaan, want hoe zat ik een jaar geleden te twijfelen om me aan te melden en ben ik nu al over de helft van mijn bestuursjaar?Niet alleen hadden we veel activiteiten in maart, wij als bestuur zijn ook op vakantie geweest! Eerst moesten we nog even strijden voor de ALV, want we vlogen precies de dag erna. Twee uurtjes vliegen en we waren aangekomen in Skopje. Daar hebben we veel gewandeld, stadjes bezocht en heel veel bier gedronken want ja, waarom zou je anders naar zo'n land gaan waar het zo goedkoop is? Eenmaal terug moest ik wel weer wennen aan het feit dat mijn zakelijke nummer niet meer op stil stond. Ook had het vorige bestuur onze bestuurskamer een beetje overhoop gehaald (bedankt 40) dus moesten we die opruimen.Alsof dat nog niet genoeg was, moesten Hiske en ik ook nog gaan liften de dag na terugkomst van onze vakantie. Je zou zeggen dat onze sociale skills door dit bestuursjaar helemaal perfect zijn geworden, maar toch nam niet iedereen ons direct mee. Heel gek. Na 9 (!!!) liften en een tussenstop in Luik, zijn we wel aangekomen op de eindlocatie zonder bezemwagen. Best trots op ons. Veel beleefd dus deze maand en we zijn nog niet klaar! Nu al zin in april<3 Veel liefs, Groetjes,namens het 41ste bestuur,Maud
Aankomende activiteitenWat kun je de aankomende weken verwachten?
BESTUUR ZOEKT BESTUURLieve Van Slaggers,Het voelt alsof we gisteren pas zijn ingeslagen, maar de tijd vliegt voorbij en we zijn alweer op zoek naar het 42e bestuur van V.V. Van Slag!Zie jij dit wel zitten en denk je dat je geschikt bent? Stuur dan vóór 5 april om 23:59 een mail naar bestuur@vanslag.net.Schroom ook zeker niet om met ons te kletsen, appen of bellen over alle vragen die je maar hebt!Heel veel liefs, Emma, Maud, Hiske, Joost, Linde en Luna
 INTROCIE POOLTOERNOOI: SHREK De tijd van de tweede Introcie activiteit nadert. In een Poolcafé hier heel ver vandaan zal op 2. april het poeltoernooi plaatsvinden. Trek je beste Shrek outfit uit de kast of improviseer op de dag zelf, de best geklede poolstrijders zullen beloond worden met een prijs. Alles op een rijtje: Prijs: Max 17€Datum: 2 april Locatie: Poolcafé t’Hart Tijd: 19:00-21:00 Dresscode: Shrek Na het poeltoernooi zal er zoals gebruikelijk een mogelijkheid zijn om na te borrelen. Schrijf je zo snel mogelijk in, het aantal plekken is beperkt (eerstejaars hebben voorrang). Je kunt je tot 31 maart 12:00 inschrijven, daarna kun je je niet meer kosteloos uitschrijven. Liefs Jullie Introcie 
BELANGRIJKDe datum van Van Gras is veranderd van 27 juni naar 20 juni, noteer dit allemaal goed in jullie agenda’s!!!Liefs,De Van GrasCie
SAVE THE DATE Zet 24 april groot in je agenda, want we gaan samen met USBF een Koningsnachtnachtfeest geven!!Liefs, De FeCo 
Afgelopen activiteitenWat hebben we allemaal beleefd de afgelopen maand? We nemen je even mee terug!
ToCo 3: BlacklightNormaal gesproken zeggen mensen dat je mooie ervaringen nooit vergeet. In mijn geval tijdens het ToCo blacklighttoernooi herinner ik me misschien nog zo’n 60%. Een pikdonkere zaal vol felle kleuren, gouden kannetjes (die we met z’n drieën binnen vijftien minuten moesten nuttigen), een geweldige sfeer en vooral heel veel plezier. Wat heb ik daar genoten van het volleyballen.Die avond liep ik hal 1 van Olympos binnen: donker, druk en een goede sfeer hing in de lucht. Uiteraard was ik goed voorbereid op het foute fitness-thema. In mijn mooie Gymshark-tanktop, met een kleine pomp, liep ik richting de verftafel. Daar heb ik mezelf uitgebreid versierd en mijn ledematen goed ingesmeerd. Mijn eigen creatie was vrij simpel, maar anderen pakten groots uit. Sommigen hadden prachtige bloemen en anderen hadden sexy fitness outfits aan (ik kijk naar jou, Yoran ).Ik herinner me ook nog dat Linde zei dat de verf er makkelijk uit zou gaan… Nou, niet dus. Mijn tanktoppie zit tot op de dag van vandaag nog steeds onder de roze en groene verf :(Tijdens het toernooi heeft mijn team keihard gestreden en vlogen we als kakelende hanen over het veld. Helaas grepen we nét naast de winst. Ondanks de spannende wedstrijden bleek het fantastische ToCo toch ietsjes beter te zijn. Maar gelukkig zijn de echte winnaars the friends we made along the way...En wat er daarna allemaal is gebeurd? Geen idee meer. Misschien was het tijd voor een nieuwe dag, nieuwe bak. Of misschien had ik het café gewoon weer uitgespeeld. Hoe dan ook: het was een top ToCo en ik heb me extreem vermaakt. ToCo, bedankt! Niem NguyenTweedejaars, BallelujahToCo 3, maart 2026: Het was mijn eerste ToCo en het deze avond kan ik met drie woorden samen te vatten: gezelligheid, kleur en bier. Helaas konden we enkel proosten als troost, omdat wij als team het lastig vonden om de bal goed te zien tijdens dit Glow in the dark toernooi. We verloren elke set, waardoor ik enigszins chagrijnig werd… Echter door Maud haar humor in het sportcafé, Jane haar sprankelijke persoonlijkheid in het veld, het tussen de sets door kijken naar knappe tegenstanders en laten we eerlijk zijn ook het bier, werd het toch een avond om nooit te vergeten!! (Oké enkel de terugweg naar huis ben ik deels vergeten) Chapeau voor de ToCie voor het gloeiende decor, schmink, en organisatie. Floor KooijmanEerstejaars, Blockolli
LiftCieLiftweekend maakt net zoals elk jaar de hoge verwachtingen waar. Even met z'n allen uit onze bubbel en met vreemden praten! Doodeng.Deze keer gingen we in eerste instantie naar het idyllische Luik. Helaas hebben we niet kunnen genieten van de adembenemende binnenstad omdat Liège als checkpoint fungeerde. Ik heb gehoort dat er één duo (van groep 2 nota bene) sneller bij het checkpoint was dan de Liftcie. Een te-laat-bak heb ik niet gezien. Hierna werd de reis vervolgd naar eindstation Düsseldorf. De stad van de textiel, of aluminium. Dat heb ik even niet meer scherp ondanks de ferme concentratie bij de goed verzorgde pubquiz.Het deel van winnen is dat je vroeg begint met halve leo's. Ik heb expres geen 'na' of 'voor' gezegd voor het woord "deel" omdat ik het niet echt weet.Liftweekend verdient wat mij betreft een standbeeld. En de Liftcie leden een straatnaam naar hen vernoemd. De Morrisstraat. De Lindalaan. De Gijsgeul. Lunalaan. Joshtraat, Matthijsmarkt. Hoog Cathathymarije.Liftcie bedankt!! Sam Doodeman,Vijfdejaars, Ballelujah  
AcCie 4: Murder Mystery Cycling DinnerAfgelopen week was het weer tijd voor het jaarlijkse Cycling Dinner, en dit keer met een extra spannend thema: Murder Mystery. Tijdens drie gangen, verspreid over verschillende locaties, werd er niet alleen heerlijk gegeten, maar moest er ook een moord worden opgelost binnen onze vereniging. Het slachtoffer? Onze eigen seccie Maud.Tussen de gangen door fietsten we kriskras door Utrecht, terwijl we onderweg zo ongeveer elk weertype meepakten dat je kunt bedenken: zon, regen, hagel én sneeuw. Gratis extra beleving, zullen we maar zeggen.Bij iedere gang verschenen er via WhatsApp nieuwe clues en updates over de zaak, wat de spanning er goed in hield. Al moet ik eerlijk toegeven dat wij soms nét iets te druk waren met eten om daar tijdens het diner ook echt fanatiek mee bezig te zijn :pZoals bij ieder goed diner verliep natuurlijk ook niet alles helemaal volgens plan. Samen met Sara had ik een roodfruitcrumble gemaakt, maar terwijl we gezellig stonden bij te kletsen, rook ik vanuit haar kamer ineens iets verdachts… Je raadt het al: de crumble. Die had er na 20 minuten uit gemoeten, maar bleek uiteindelijk zo’n 70 minuten in de oven te hebben gestaan. Een beetje aangebrand dus. Gelukkig kon ik het verbrande deel van de bovenkant er vrij eenvoudig afhalen, waardoor het dessert uiteindelijk vooral “extra karakter” had zullen we maar zeggen. Met een flinke lading slagroom en ijs erover was het feestje compleet, en niemand die iets doorhad.De avond eindigde met een gezellige naborrel, waar nog werd nagepraat over de moordzaak, het bizarre weer en natuurlijk het slappe gelul waar we stiekem allemaal toch wel van houden.Dank aan de AcCie voor de organisatie van deze topavond!Wessel Jansen,Eerstejaars, Ballissimo
Kom kijken dag! Ondertussen al drie weken geleden was de ontzettend geslaagde kom-kijken-dag. Bij de ingang werden naamstickers en klaphandjes uitgedeeld aan alle bezoekers, de laatste werden zelfs zoveel gebruikt dat we de vraag kregen om wat minder geluid te maken. Maar niet getreurd, want toen kwam Ballie langs bij de wedstrijden om aan te moedigen en (een poging tot) kunstjes te doen, wat natuurlijk mega leuk was om te zien. Na een paar mislukte pitch invasions hield Ballie het toch maar bij juichen en klappen en af en toe een koprol. Terwijl in het sportcafé de beerpong werd klaargezet, werden de bezoekers op de tribune geïnterviewd door Casper en alle wedstrijden extra aangemoedigd. Toen het sportcafé volstond werd door de Beachcie-DJ het foute uurtje aangezet en is er tot laat in de avond doorgefeest. Oftewel, een superleuke komkijkendag!!!Ruben Hendrikx,Eerstejaars, Balletje voor de sfeer
De Hollandse Pot EnzoLieve vriendjes van de vereniging,Vandaag zetten we met veel plezier onze belangrijkste sponsor in het zonnetje: De Hollandse Pot Enzo! Achter deze heerlijke naam schuilt niemand minder dan Jacco. Grote kans dat jullie hem al eens zijn tegengekomen, want met zijn oer-Hollandse catering weet hij bij menig Van Slag-activiteit onze buikjes goed gevuld te houden. Of het nu gaat om het Familie- en Vriendentoernooi of ons jaarlijkse VanGras-festijn: Jacco is er altijd bij en neemt steevast een flinke dosis energie en gezelligheid mee. Met zijn aanstekelijke lach en warme persoonlijkheid zorgt hij ervoor dat niemand met honger naar huis gaat.Vervelen doen we ons nooit met Jacco in de buurt. Van stampotten en frisse pastasalades tot uitgebreide BBQ’s, waarbij hij zelf fanatiek de (vega)vleesjes staat te grillen, alles komt voorbij.Maar Jacco is meer dan “alleen” een topcateraar. Hij is een echte vriend van de studentensport: altijd in voor een praatje, boordevol enthousiasme en nooit te beroerd om aan te haken bij onze activiteiten. Zijn aanwezigheid geeft onze vereniging nét dat extra beetje levendigheid.We kijken er enorm naar uit om Jacco bij de komende activiteiten weer te mogen verwelkomen en opnieuw te genieten van al het lekkers dat hij voor ons klaarmaakt! 
VertrouwenscontactpersonenEr zijn dit jaar drie vertrouwenscontactpersonen waar je terecht kunt met persoonlijke kwesties, kunt vragen om advies of waar je even laagdrempelig mee kan sparren. Marloes en Karlijn zullen deze taak vervullen als Interne Vertrouwenscontactpersonen (binnen Van Slag), André zal dit doen als Externe Vertrouwenscontactpersoon (buiten Van Slag). Mocht je ergens mee zitten, dan is het aan jou wie je benadert.Marloes Boschman - Vetrouwenscontactpersoon internHey, ik ben Marloes, ik zit momenteel in mijn 4de jaar Humanistiek aan de UvH. Sinds ditjaar ben een van de vertrouwenscontactpersonen (VCP) bij Van Slag. Twee jaargeleden heb ik zelf ervaren hoe fijn en ondersteunend eenvertrouwenscontactpersoon kan zijn in een vervelende situatie. Ik voel mijvereerd dat ik nu zelf deze rol mag vervullen waarin ik als non-binair persoon weet hoe vervelend en lastig het kan zijn om uitgesloten te worden. Met mijn rol als VCP wil ik graag zorgen dat iedereen een fijne tijd heeft binnen enbuiten Van Slag. Stap daarom zeker op mij af, gewoon voor een leuk praatje ofals je ergens mee zit. Niets is te groot maar ook zeker niets is te klein!Hopelijk zie ikje snel, op de dinsdagavond of bij een van de activiteiten!Email: simoschman@hotmail.comMobiel: 06-40868498Karlijn Bolt - Vertrouwenscontactpersoon internHoi ik ben Karlijn, 25 jaar oud, vijfdejaars en ik speel bij de Fireballs! Qua studie probeer ik mij door de master Communicatie & Organisatie te worstelen. Van Slag heeft mij vier jaar terug uit de put geholpen en is nu mijn leukste fijnste sociale club in Utrecht. Daarom doe ik met liefde op mijn beurt wat terug. Vertrouwenscontactpersoon zijn vind ik een mooie en voldoenende taak. Ik vind het heel belangrijk dat we elkaar met respect behandelen, en dat grensoverschrijdend gedrag gemeld, besproken en tegengegaan wordt. Ook ben ik graag iemand bij wie je terecht kunt als jouw grenzen zijn overschreden. Of als je je gewoon niet lekker voelt. Behoefte hebben om een vcp ergens over te spreken is al genoeg reden om dat te gaan doen. Dus doe het! Doei!Email: Karlijnbolt@gmail.comMobiel: 06-57206879André de Sterke - Vertrouwenscontactpersoon externBeste (nieuwe) Van Slaggers, Welkom bij deze leuke vereniging!Ik ben André, jullie externe VertrouwensContactPersoon (VCP). Met veel plezier heb ik mijn hele studententijd tot na mijn afstuderen bij Van Slag gespeeld. Sterker nog, hier begon überhaupt mijn volleybalcarrière, in de E-poule! Ik heb vele leuke avonden (en nachten) bij deze vereniging mogen beleven... Het zaadje was geplant, en jaren later speelde ik in de 2e divisie en floot ik daar tevens ook wedstrijden. Al train ik inmiddels enkel nog mee, het volleybalhart blijft bonzen. Na mijn studie diergeneeskunde heb ik via omwegen steeds meer kennis gemaakt met persoonlijke ontwikkeling, lerende waar bepaalde gedragingen, overtuigingen en automatismen vandaan komen. Na jaren aan bijscholing werk ik nu met mijn bedrijf met dierenklinieken om ze hierbij te ondersteunen, als trainer, coach, klankbord en externe vertrouwenspersoon, geef ik lezingen en workshops en doceer ik deze onderwerpen ook aan de UU. Ik ken het verenigingsleven, de emoties en de uitbundigheid van het student- en volleybalspeler-zijn goed en weet hoe grijs de lijnen kunnen zijn tussen baldadigheid en onveiligheid. Door mijn afstand tot Van Slag kan ik een eerste contactpersoon zijn mocht zich iets voordoen waar je je niet fijn, prettig of veilig bij voelt, zonder dat een band met huidige teams en teamleden voor een drempel zorgt. Vanaf daar sta ik aan je zij om het uit te pluizen en vervolgstappen uit te werken, als je daar behoefte aan hebt. Je zult mij, samen met mijn mede-VCP’s, regelmatig zien rondlopen. Heb je vragen, spreek mij gerust aan! Email: ajdesterke@gmail.comMobiel: 06-21331646
Wist je dat?Liften vroeger veel normaler was dan nu, vooral in de jaren ’60 en ’70?In sommige landen liften nog steeds heel gebruikelijk is, zoals in delen van Oost-Europa?Glimlachen en oogcontact maken vaak net zo belangrijk is als waar je staat?Sommige mensen de hele wereld rondreizen door alleen maar te liften?Lifters gemiddeld binnen 10 tot 30 minuten een rit vinden op drukke plekken, maar dat dit sterk kan oplopen op rustigere locaties?Liften ook een vorm van duurzaam reizen kan zijn, omdat je gebruikmaakt van ritten die toch al gemaakt worden?
Duurzaamheidstip van de maand!Kies vaker voor gedeeld vervoer (carpoolen, OV of liften) in plaats van alleen in de auto te reizen. Hoe meer mensen in één voertuig, hoe lager de uitstoot per persoon.

Bestuursbesluit: Balliedienst

Lieve leden,Balliegator, ook wel Ballie, is onze geliefde mascotte. Toch hebben we gemerkt dat niet iedereen Ballie kent en waardeert zoals we dat graag zouden zien. Daarom hebben we besloten om iets nieuws in te voeren (de ALV was het hier mee eens): de ‘Balliedienst’ !Vanaf nu zal ieder team één keer per jaar in het Ballie-pak spelen en rondlopen op de dinsdagavond. Joost zal hiervoor een extra schema maken en dit tijdig met jullie delen. We starten hiermee vanaf volgende week ennnnnn het eerste team dat aan de beurt is, is Bal Burger Beweging!Happende groeten,41

Vanuit het bestuur #41.4

Vandaag mag ik jullie gaan vertellen over hoe de ervaring is om bestuur te doen bij V.V. Van Slag. Na mijn eerste jaar ben ik actiever geworden en overgehaald om een commissie te doen, dit is de ToCo geworden. Veel toernooien organiseren en ook nog eens met een super leuke groep. Ik wist al wel van mezelf dat ik het erg leuk vond om dingen te organiseren en dit zo soepel mogelijk te laten verlopen. Toen kwam de gedachten bij mij op om bestuur te doen bij Van Slag, dit werd al gauw aangewakkerd door de leuke gesprekken die ik ging voeren met onze voorgangers van het 40e bestuur. Ik besloot te soliciteren en even later na veel spanning hoorde ik de zachte stem van Ward Jousma die mij vroeg om vicevoorzitter te worden van V.V. Van Slag, op dat moment was er natuurlijk maar 1 antwoord mogelijk, 'ja natuurlijk'. Mijn KB periode verliep goed en ik begon te bonden met al mijn andere bestuursgenoten, zo gingen we al samen vergaderen en ontstonden al de eerste inside jokes van Emma die als ze hard nadenkt haar ogen dicht moet doen en Luna die alles knoeit. Ook kwamen onze eerste tegenslagen, en ik stond er verbaasd van hoe goed we dat met ze alle oppakten en keken naar de positieve kanten. Ik mocht ook de bestuurskleding regelen voor mijn lieve bestuursgenoten, de geweldige t shirts die je ziet op elke dinsdagavond en activiteiten maar natuurlijk ook onze mooie pakken waar je ons in kunt zien stralen op de ALV’s en de vele CoBo’s. Vanaf toen ging de tijd heel snel, mijn eerste schema die ik online zetten, de eerste keer dat ik de site bijna liet crashen en onze geweldige FixCie me te hulp schoot. Allemaal ervaringen die je gaat mee maken als ViceVo. Dan natuurlijk ook je belangrijkste taak, het ondersteunen van je voorzitter. De eerste ALV dagen van te voren met Emma samen haar spreekteksten doornemen en kijken of we al kritische vragen konden bedenken op ons beleidsplan. Uiteindelijk waren wij kritischer op ons zelf dan de ALV was en hebben we ontzettend veel positieve feedback en nuttige aanmerkingen gehad. Een last viel van onze schouders en we konden eindelijk beginnen met de stappen die we samen met de vereniging wouden maken. Ookal hadden we deze stappen stiekem al erg veel voorbereid. Daarna kwam een vlaag aan activiteiten en commissies die ik mocht begeleiden wat ik ontzettend leuk vind om te doen. Het bijwonen van vergaderingen en gezellig yappen met de commissieleden is iets wat ik voor altijd mee ga nemen. November vloog voorbij en december was een drukke maand met feestdagen, activiteiten en gezelligheid. De wintersport kwam er aan waar ik met mijn kapotte knietjes helaas niet aan meedeed, maar wat heb ik veel gelachen en wijn gedronken met Linde. Ook een ervaring, misschien wel leuker dan de hele wintersport ;). Drukke tijden kwamen er aan met de H-ALV al in het vizier en de Van GrasCie die op volle toeren begon te draaien. Ook begon in in Februari weer met voltijd studeren, dit is pittig maar met goed plannen en vooruit denken kom ik een heel eind. Na een weekje goed verdiende rust in Noord Macedonie zijn we nu weer volle bak bezig om voor jullie de vereniging zo leuk mogelijk te houden! Ook zijn de bestuurs sollicitaties natuurlijk open en ben ik ontzettend benieuwd wie deze brief van mij leest en ik misschien wel een brief terug krijg. Al met al is een bestuursjaar een jaar dat je nooit gaat vergeten, je ontmoet zoveel verschillende mensen, eerste jaars, meerdere jaars, alumni, sponsoren, besturen van andere verenigingen, de vaste werkers bij Ten Beste of Bambi, de politie in Noord Macedonie, maar de alle belangrijkste natuurlijk de 5 andere mensen waarmee ik dit jaar deel. Zonder hen zou ik het absoluut niet gedaan kunnen hebben en we hebben en band geschept die ik hopelijk nog jaren met jullie kan vieren. Jullie zijn toppers 41! Groetjes,Joost Kop, Vicevoorzitter, 2025-2026 V.V. Van Slag

Vanuit het bestuur #41.3

Het begon met het bekendmaken van het bestuur. Ik zat al de hele dag op de Heidelberglaan zenuwachtig een poging te doen om aan mijn school te werken. Dit faalde natuurlijk spectaculair, want ik was veel te zenuwachtig. Wel kwam ik halverwege de middag een zenuwachtige Maud tegen. Nadat we even kort ge-yapt hadden, ging zij weer door en deed ik weer een mislukte poging om aan mijn schoolwerk te gaan.Toen het eindelijk tijd was, belde Casper met de vraag: "Wil jij penningmeester zijn van Van Slag voor het 41e bestuur?" "Ja," was het enige logische antwoord dat ik had. De opdracht die volgde: kom met een stoel en een taart naar deze locatie. Ik had natuurlijk geen stoel, want wie heeft er nou een stoel bij de hand? Ik kon ook niet naar huis, want ik woonde toen nog in Arnhem. Dus daar ging ik, op naar de HEMA om toch nog even snel een stoel te bemachtigen voor mijn voorgangers. De andere opdracht was een taart meenemen. Dus als goed kandidaat-bestuurskindje – het laatste wat ik trouwens voor hen heb gedaan – heb ik nog even snel een taart gehaald.Later op de avond zag ik tot mijn verschrikking opeens een Van Slagger. En nog erger: die Van Slagger zag mij bijna! Dat mocht natuurlijk niet, want de bekendmaking was pas de volgende dag. De enige gedachte die door mijn hoofd ging, was dan ook: snel onder een bankje duiken. Zie je het al voor je? Een man met rood haar van 1 meter 92 die onder een bank probeert te duiken met een stoel in zijn hand.Mijn dagen zijn nu veelal gevuld met het controleren van begrotingen van commissies, het uitleggen van deze begrotingen aan mijn bestuursgenoten (en dan met name Linde, want die snapt er helemaal niks van) en het bedenken van ideeën over hoe we de vereniging klimaatvriendelijker kunnen maken. Want stiekem is dat mijn voornaamste doel :).Dit jaar is echt een rollercoaster voor mij geweest. Taken oppakken, mezelf leren kennen, maar ook zeker nauw samenwerken met deze mensen. Voordat ik begon aan een bestuursjaar, had ik eigenlijk nog helemaal geen commissie-ervaring. Dat was voor mij best spannend: hoe ga je opeens van alleen werken naar samenwerken met vijf anderen? Hoe ga je van geen kennis naar heel veel? Gelukkig is er een goede overdracht en een passie voor cijfers die ik nog niet kende.Er staan heel veel euro's op mijn scherm, maar daarnaast doe ik nog veel meer. Inmiddels heb ik een hele lijst met ideeën voor Van Slag en af en toe mag ik hier ook mee aan het werk. Ook heb ik mogen werken aan het wedstrijd- en huishoudelijk reglement en heb ik een aantal geweldige commissies waar ik me mee mag bemoeien. Ook heb ik gemerkt door het yappen met mijn bestuursgenoten dat ik bijna een van de ergste yappers van ons allemaal ben. Ik blijk het heerlijk te vinden om over mijn passie voor deze cijfertjes en andere zaken te praten (vraag me maar naar mijn smarthome). En stiekem heb ik hier inmiddels ook veel verstand van ;).Al met al is het bestuursjaar één van de leukste dingen die ik in mijn leven heb gedaan. Met veel liefde kan ik zeggen dat dit hele jaar eigenlijk mijn passieproject is! Hoe ik het ene moment nog met ergenis naar mijn scherm zit te kijken, zo kan ik vijf seconden later met veel enthousiasme de oren van het hoofd van mijn bestuursgenoten praten.Een bestuursjaar raad ik iedereen aan en ik had het nooit anders gewild! Deze mensen komen, ondanks hun plagerijen over mijn accent, nooit meer van mij en dit accent af!