Nieuws

Vanuit het Bestuur 41.6

Hee lieve mensen,Het jaar vliegt voorbij en dan is het alweer aan mij om het laatste stukje te schrijven.Ik zou echt uren kunnen yappen over alles wat er dit jaar is gebeurd, maar dan leest misschien zelfs die ene trouwe lezer dit niet meer, en die waardering heb ik toch wel nodig.Het gaat allemaal zo snel dat ik soms vergeet om even stil te staan en te genieten van alles wat we al hebben beleefd. In de zomer was ik druk bezig met de jaarplanning en de commissies, en nu is het grootste deel daarvan gewoon al werkelijkheid geworden. Het verbaast me dan ook iedere keer weer met hoeveel liefde en energie deze vereniging op dinsdagavonden speelt, op woensdagen traint en daarnaast ook nog activiteiten organiseert én eraan deelneemt.Ik vind het ook zo leuk om te zien en mee te maken hoe mensen samen in een commissie dingen plannen, zoveel leuke ideeën hebben, elkaar leren kennen en vervolgens iets moois neerzetten. Ik vond het ook spannend om alle commissies voor het eerst samen te zien en te ontdekken of ze echt op die manier zouden samenwerken zoals ik had verwacht. Soms is het precies zoals je dacht, en soms juist heel anders!Ik had ook nooit gedacht dat ik zooo veel zou gaan houden van mijn lieve bestuursgenootjes, zelfs als ze me ragebaiten, "41" door het hele land schreeuwen of mijn met liefde gemaakte posters niet waarderen. Ik ben ontzettend dankbaar voor hoe zij me door het jaar heen hebben gedragen en alles nóg leuker hebben gemaakt. De knuffels, lieve woorden, gewoon even naast me komen zitten, alle spontane uitjes en avonden, samen de Balkan overleven en de keren dat er voor me werd gekookt.Hetzelfde geldt voor de commissies die ik heb mogen begeleiden: de Van GrasCie, die een kleine familie is geworden en iets te veel van mimosas houdt; de BeachCie, die liever drie uur barbecuet dan vergadert en toch altijd iets heel leuks neerzet; de LiftCie, met zoveel leuke ideeën en verdwaalde oefenliftweekenden; en tot slot de altijd opvallende HOTTOCO met hun roze shirtjes, die toch wel echt de leukste ToCo's hebben neergezet. Een hele grote SO naar al deze lieve mensen <3Mijn Van Slag-jaar komt langzaam ten einde. Ik heb zo genoten van de mensen, de activiteiten, de dinsdagavonden, alles wat ik heb mogen leren en van het feit dat ik gewoon even helemaal in die lieve Van Slag-bubbel heb mogen leven. Tegelijkertijd heb ik na zo'n druk jaar ook zin in wat meer rust en tijd voor mezelf, vrienden en familie, daar kijk ik ook naar uit.Daarbij helpt het natuurlijk dat ik een parel van een opvolger heb. Ik heb ontzettend veel vertrouwen in Sanne en weet zeker dat zij fantastisch zal zijn als jullie volgende Acco!Kortom, het was een heel mooi en onvergetelijk jaar, vooral dankzij alle leuke mensjes. Ik wil het 42ste KB ontzettend veel plezier wensen, en ik ben heel benieuwd wat het nieuwe jaar gaat brengen.Ik zie jullie snel <3LunaActiviteitencoördinator van het 41ste Bestuur

06/12/2026 Door Luna Peperkamp bestuur, column, vanuithetbestuur, nieuws Lees meer...

Vanuit het bestuur #41.5

Hai mopjes, Het is alweer aan mij om een tekstje te schrijven over het afgelopen jaar. Aan de ene kant voelt het onwijs onwerkelijk dat ik dit nu aan het schrijven ben voor jullie omdat het voor mijn gevoel pas een maand geleden was dat ik gebeld werd door Pien of ik haar stokje wilde overnemen. Aan de andere kant, voelt het alsof ik dit al jaren aan het doen ben en helemaal één ben geworden met mijn functie en met deze vijf mensen om mij heen. Het is heel raar hoe snel je vertrouwd raakt met je eigen functie. Voor mij en mijn functie was het natuurlijk net even iets anders. Ik zat al in de Technische Commissie en de TrainCie dus ik wist de basis van de taken al. Het grote verschil was, dat ik in de zomer opeens zelf de wachtlijst moest bijwerken en aan de teamco kant moest zitten van de indeling. Eerlijk gezegd zou ik nu niet weten hoe het is om niet meer de wachtlijst bij te houden, te kletsen met leden, nieuwe leden te werven en alles wat hier nog binnen en buiten valt. Ik ben stiekem ook wel een beetje bang voor wanneer ik geen bestuur meer ben en opeens veel meer vrije tijd heb. Mijn moeder vraagt vrijwel elke keer als ik met haar aan het bellen ben “maar wat vind je nu echt het allerleukste aan dit jaar en je functie?” En als ik eerlijk ben, zou ik hier echt geen antwoord op durven geven. Ik vind zoveel dingen zo leuk aan dit jaar! Niet alleen mijn functie, waar ik hele dagen vul met lekker kletsen met leden en dingen regelen, ook de activiteiten. Van de pooltoernoois, want op de één of andere manier vind ik die nog steeds leuk, tot nuchter zijn op de cantus en de weekendjes weg of de grotere activiteiten. Elke activiteit, elke dag heeft wel weer iets wat het voor mij leuk maakt en waardoor ik weer helemaal in een deuk lig. Dit kan ik natuurlijk niet alleen en doe ik samen met mijn mopjes van het 41e bestuur. Heel raar, dat ik soms me niet meer kan inbeelden hoe het is om zonder hun te zijn. Emma, met wie ik altijd random in het achterhoeks begin te kletsen; Maud, met wie ik elke woensdag voor de training even zitten te yappen over ons leven; Hiske, die stiekem helemaal gek wordt van mijn digibeetheid maar er eigenlijk ook onwijs hard om moet lachen; Joost; met wie ik altijd even een rondje ga wandelen om mijn gedachtes op een rij te krijgen, en Luna, met wie ik uren stuk kan gaan met onze aanstekelijke (en als je het sommige vraagt irritante) gegiechel. Al met al, zijn dit mensen die ik nooit meer kwijt wil. Een bestuursjaar is een heftig, raar, leuk en chaotisch jaar! Je maakt zo veel mee met je bestuur en je ontdekt zo veel over jezelf. Ik weet niet of ik het nog eens zou doen, want sommige dingen moet je nooit willen herhalen omdat het de eerste keer zo goed was, maar ik weet wel dat ik het nooit anders had gewild. Nou ik denk dat ik inmiddels echt wel weer genoeg heb gekletst over dit jaar, ook al zou ik nog uren zo door kunnen gaan ;). Ik heb onwijs veel zin in de komende tijd met alle activiteiten en dinsdagen die nog gaan komen! Heel veel liefs, Linde

04/15/2026 Door Maud Gielen bestuur, vanuithetbestuur, nieuws Lees meer...

Vanuit het bestuur #41.4

Vandaag mag ik jullie gaan vertellen over hoe de ervaring is om bestuur te doen bij V.V. Van Slag. Na mijn eerste jaar ben ik actiever geworden en overgehaald om een commissie te doen, dit is de ToCo geworden. Veel toernooien organiseren en ook nog eens met een super leuke groep. Ik wist al wel van mezelf dat ik het erg leuk vond om dingen te organiseren en dit zo soepel mogelijk te laten verlopen. Toen kwam de gedachten bij mij op om bestuur te doen bij Van Slag, dit werd al gauw aangewakkerd door de leuke gesprekken die ik ging voeren met onze voorgangers van het 40e bestuur. Ik besloot te soliciteren en even later na veel spanning hoorde ik de zachte stem van Ward Jousma die mij vroeg om vicevoorzitter te worden van V.V. Van Slag, op dat moment was er natuurlijk maar 1 antwoord mogelijk, 'ja natuurlijk'. Mijn KB periode verliep goed en ik begon te bonden met al mijn andere bestuursgenoten, zo gingen we al samen vergaderen en ontstonden al de eerste inside jokes van Emma die als ze hard nadenkt haar ogen dicht moet doen en Luna die alles knoeit. Ook kwamen onze eerste tegenslagen, en ik stond er verbaasd van hoe goed we dat met ze alle oppakten en keken naar de positieve kanten. Ik mocht ook de bestuurskleding regelen voor mijn lieve bestuursgenoten, de geweldige t shirts die je ziet op elke dinsdagavond en activiteiten maar natuurlijk ook onze mooie pakken waar je ons in kunt zien stralen op de ALV’s en de vele CoBo’s. Vanaf toen ging de tijd heel snel, mijn eerste schema die ik online zetten, de eerste keer dat ik de site bijna liet crashen en onze geweldige FixCie me te hulp schoot. Allemaal ervaringen die je gaat mee maken als ViceVo. Dan natuurlijk ook je belangrijkste taak, het ondersteunen van je voorzitter. De eerste ALV dagen van te voren met Emma samen haar spreekteksten doornemen en kijken of we al kritische vragen konden bedenken op ons beleidsplan. Uiteindelijk waren wij kritischer op ons zelf dan de ALV was en hebben we ontzettend veel positieve feedback en nuttige aanmerkingen gehad. Een last viel van onze schouders en we konden eindelijk beginnen met de stappen die we samen met de vereniging wouden maken. Ookal hadden we deze stappen stiekem al erg veel voorbereid. Daarna kwam een vlaag aan activiteiten en commissies die ik mocht begeleiden wat ik ontzettend leuk vind om te doen. Het bijwonen van vergaderingen en gezellig yappen met de commissieleden is iets wat ik voor altijd mee ga nemen. November vloog voorbij en december was een drukke maand met feestdagen, activiteiten en gezelligheid. De wintersport kwam er aan waar ik met mijn kapotte knietjes helaas niet aan meedeed, maar wat heb ik veel gelachen en wijn gedronken met Linde. Ook een ervaring, misschien wel leuker dan de hele wintersport ;). Drukke tijden kwamen er aan met de H-ALV al in het vizier en de Van GrasCie die op volle toeren begon te draaien. Ook begon in in Februari weer met voltijd studeren, dit is pittig maar met goed plannen en vooruit denken kom ik een heel eind. Na een weekje goed verdiende rust in Noord Macedonie zijn we nu weer volle bak bezig om voor jullie de vereniging zo leuk mogelijk te houden! Ook zijn de bestuurs sollicitaties natuurlijk open en ben ik ontzettend benieuwd wie deze brief van mij leest en ik misschien wel een brief terug krijg. Al met al is een bestuursjaar een jaar dat je nooit gaat vergeten, je ontmoet zoveel verschillende mensen, eerste jaars, meerdere jaars, alumni, sponsoren, besturen van andere verenigingen, de vaste werkers bij Ten Beste of Bambi, de politie in Noord Macedonie, maar de alle belangrijkste natuurlijk de 5 andere mensen waarmee ik dit jaar deel. Zonder hen zou ik het absoluut niet gedaan kunnen hebben en we hebben en band geschept die ik hopelijk nog jaren met jullie kan vieren. Jullie zijn toppers 41! Groetjes,Joost Kop, Vicevoorzitter, 2025-2026 V.V. Van Slag

03/30/2026 Door Joost Kop van slag, bestuur, vanuithetbestuur, nieuws Lees meer...

Vanuit het bestuur #41.3

Het begon met het bekendmaken van het bestuur. Ik zat al de hele dag op de Heidelberglaan zenuwachtig een poging te doen om aan mijn school te werken. Dit faalde natuurlijk spectaculair, want ik was veel te zenuwachtig. Wel kwam ik halverwege de middag een zenuwachtige Maud tegen. Nadat we even kort ge-yapt hadden, ging zij weer door en deed ik weer een mislukte poging om aan mijn schoolwerk te gaan.Toen het eindelijk tijd was, belde Casper met de vraag: "Wil jij penningmeester zijn van Van Slag voor het 41e bestuur?" "Ja," was het enige logische antwoord dat ik had. De opdracht die volgde: kom met een stoel en een taart naar deze locatie. Ik had natuurlijk geen stoel, want wie heeft er nou een stoel bij de hand? Ik kon ook niet naar huis, want ik woonde toen nog in Arnhem. Dus daar ging ik, op naar de HEMA om toch nog even snel een stoel te bemachtigen voor mijn voorgangers. De andere opdracht was een taart meenemen. Dus als goed kandidaat-bestuurskindje – het laatste wat ik trouwens voor hen heb gedaan – heb ik nog even snel een taart gehaald.Later op de avond zag ik tot mijn verschrikking opeens een Van Slagger. En nog erger: die Van Slagger zag mij bijna! Dat mocht natuurlijk niet, want de bekendmaking was pas de volgende dag. De enige gedachte die door mijn hoofd ging, was dan ook: snel onder een bankje duiken. Zie je het al voor je? Een man met rood haar van 1 meter 92 die onder een bank probeert te duiken met een stoel in zijn hand.Mijn dagen zijn nu veelal gevuld met het controleren van begrotingen van commissies, het uitleggen van deze begrotingen aan mijn bestuursgenoten (en dan met name Linde, want die snapt er helemaal niks van) en het bedenken van ideeën over hoe we de vereniging klimaatvriendelijker kunnen maken. Want stiekem is dat mijn voornaamste doel :).Dit jaar is echt een rollercoaster voor mij geweest. Taken oppakken, mezelf leren kennen, maar ook zeker nauw samenwerken met deze mensen. Voordat ik begon aan een bestuursjaar, had ik eigenlijk nog helemaal geen commissie-ervaring. Dat was voor mij best spannend: hoe ga je opeens van alleen werken naar samenwerken met vijf anderen? Hoe ga je van geen kennis naar heel veel? Gelukkig is er een goede overdracht en een passie voor cijfers die ik nog niet kende.Er staan heel veel euro's op mijn scherm, maar daarnaast doe ik nog veel meer. Inmiddels heb ik een hele lijst met ideeën voor Van Slag en af en toe mag ik hier ook mee aan het werk. Ook heb ik mogen werken aan het wedstrijd- en huishoudelijk reglement en heb ik een aantal geweldige commissies waar ik me mee mag bemoeien. Ook heb ik gemerkt door het yappen met mijn bestuursgenoten dat ik bijna een van de ergste yappers van ons allemaal ben. Ik blijk het heerlijk te vinden om over mijn passie voor deze cijfertjes en andere zaken te praten (vraag me maar naar mijn smarthome). En stiekem heb ik hier inmiddels ook veel verstand van ;).Al met al is het bestuursjaar één van de leukste dingen die ik in mijn leven heb gedaan. Met veel liefde kan ik zeggen dat dit hele jaar eigenlijk mijn passieproject is! Hoe ik het ene moment nog met ergenis naar mijn scherm zit te kijken, zo kan ik vijf seconden later met veel enthousiasme de oren van het hoofd van mijn bestuursgenoten praten.Een bestuursjaar raad ik iedereen aan en ik had het nooit anders gewild! Deze mensen komen, ondanks hun plagerijen over mijn accent, nooit meer van mij en dit accent af!

03/23/2026 Door Hiske Hilgenga bestuur, vanuithetbestuur Lees meer...

Vanuit het bestuur #41.2

Lieve allemaal,Na het stukje van Emma mag ik dit keer iets voor jullie schrijven. Normaal gesproken schrijf ik iedere maand een introstukje voor de nieuwsbrief (heb je die al gespot?). Nu mag ik even iets langer yappen over andere dingen. Wat een jaar is het geweest. Ik heb het idee dat de ik van een jaar geleden niet had gedacht dat ik hier nu zou staan. Een jaar geleden was ik bezig met mijn scriptie en had ik het gevoel alsof het nooit zou stoppen. Ik ben destijds ook met frisse moed naar open dagen geweest voor een master om erachter te komen dat ik die helemaal niet leuk vond. Dan maar een tussenjaar. De week dat ik besloot een tussenjaar te nemen, was precies in de periode dat 40 bezig was met een nieuw bestuur zoeken. Toen ging er een klein belletje bij mij rinkelen. Zou dat iets voor mij zijn? Een paar gesprekjes later en ik had mijn sollicitatiemail opeens verstuurd. Zo gek hoe dat in een week of twee kan veranderen. Toen we eenmaal aan de tafel zaten met z’n zessen, is de tijd ook voorbijgevlogen. De eerste ALV waar we zijn ingestemd, was het eerste moment dat ik me besefte dat ik het ook echt ging doen. Hoe bedoel je, ik heb opeens verantwoordelijkheid? Gelukkig had ik die zomer een paar hele fijne overdrachtsessies met Berber, die heeft uitgelegd wat ik allemaal precies kon verwachten en ging doen. De eerste keer de zaal openen was denk ik de grootste uitdaging. Die hele grote banner in hal 1? Die is niet leuk om op te hangen met hoogtevrees, dat kan ik je wel zeggen. Zelfs nu nog heb ik er moeite mee, en we zijn ondertussen 7 maanden verder. De hele zomer lang hebben we Walden gekaapt op de dinsdagavond en is onze gezamenlijke liefde voor tinto de verano begonnen. De Spaanse cocktail van rode wijn en Sprite. Nog nooit gehad? Wij als bestuur raden het in ieder geval zeker aan. Na de zomer en veel tinto de verano verder, hadden wij onze eerste ALV. Hier werden we ook officieel ingeslagen, spannend! Ik begeleid dit jaar de IntroCie en de AcCie. Die hadden een week na elkaar hun eerste activiteit. Dit was even aanpoten, maar de cocktailworkshop en het pooltoernooi waren beide een groot succes (al zeg ik het zelf). Outfitkeuzestress voor activiteiten is voor mij nu verleden tijd. Bestuursshirt aan en we kunnen ermee door. Toch moet ik voor sommige activiteiten wel mijn best doen om nog een beetje aan het thema te houden, bijvoorbeeld door een snor te tekenen bij de eerste FeCo. Mijn favoriete dag van de week was dinsdag eigenlijk al, maar dit jaar toch nog wel een stukje meer. Ik kijk elke keer weer uit om te spelen, fluiten, zaaldiensten en natuurlijk een biertje (of vijf) in het café. Ik speel dit jaar in Ballissimo, het leukste team bij Van Slag. Je kan ons herkennen aan de t-shirts die lijken op een Italiaans voetbalteam en onze rare yells die voornamelijk te maken hebben met de Italiaanse keuken. Ons team is zo actief dat we dit jaar nog nooit invallers nodig hebben gehad. Niet alleen heb ik een actief team, onze coaches zijn er ook bijna altijd. Dat mag ook wel als een medebestuursgenoot je coach is; die moet er toch altijd zijn. Je zou je misschien afvragen wat ik het meeste heb geleerd tot nu toe in dit bestuursjaar. Daarvoor moeten we naar de dinsdagavonden kijken, en dan vooral naar het café. Mijn grootste prestatie dit jaar is namelijk hoe erg ik ben verbeterd met mijn baktijd. In mijn eerste jaar bij Van Slag had ik nog nooit een bak getrokken en begon ik met een tijd van 25 seconden voor een biertje. Dit kan natuurlijk niet als bestuur. Ik kan nu met trots zeggen dat mijn snelste bak (gemeten op 10-12-2025) 5,86 seconden is. Mijn persoonlijke doel voor het einde van het jaar is 5,00 seconden. Stay tuned of dit gaat lukken. December was echt een drukke maand. Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw kent iedereen natuurlijk, maar mijn ouders zijn ook allebei jarig in december. Het was een dure maand en ik moet elk jaar weer mijn creatieve brein aanzetten om leuke cadeautjes te geven. Toen december klaar was, dacht ik eindelijk weer een beetje geld te kunnen sparen. Dat had ik fout, want ik ging 2 januari op wintersport met Van Slag. Ik heb echt genoten van een weekje naar Les Deux Alpes. We begonnen bij het stadion Galgenwaard met onze hele inboedel. Linde en Joost gingen helaas niet mee, maar hebben ons heel lief uitgezwaaid. De reis liep voorspoedig en we waren ook heel vroeg aangekomen. Snel alle spullen wegdoen in een opberghok en gelijk de piste op. Dit gaat natuurlijk super soepel na een jaar niet geskied te hebben en ongeveer 4 uur slaap. Ik ben wel erg tevreden met het feit dat ik Emma haar eerste meters op ski's heb gezien en dat het is vastgelegd (mocht je het willen zien, vraag er gerust naar). De eerste paar dagen hebben we heerlijk kunnen genieten van de zon en -20 graden. Dit vroeg natuurlijk om de nodige Aperolletjes bij de après-ski. De laatste paar dagen sloeg het weer echter compleet om, toen er alleen maar sneeuw uit de lucht kwam vallen en we bijna niks meer konden zien. Nu we weer terug zijn, doen al mijn spieren nog pijn (ik weet nog steeds niet of het van het skiën of de busreis terugkomt) en zijn we alsnog in de sneeuw beland. Ik moet zeggen dat ik het leuker vond in Frankrijk, want daar hoef ik niet op de fiets te stappen. Ik hoop dat iedereen fijne feestdagen heeft gehad en het nieuwe jaar goed is begonnen. Ik heb van vorige jaren geleerd dat ik niet zo goed ben in mijn nieuwjaarsresoluties behouden, dus ik heb er ook lekker geen gemaakt. Wel heb ik heel veel zin in dit jaar, vooral met mijn lieve bestuur. Ik kan niet wachten op de leuke momenten die we dit jaar samen nog gaan beleven <3Kusjes,Maud

01/20/2026 Door Maud Gielen bestuur, vanuithetbestuur Lees meer...