Nieuws

Vanuit het Bestuur #6

En daar is ie dan, de zesde ‘Vanuit het Bestuur’ column! Aan mij de eer. Als secretaris en verantwoordelijke voor onder andere alle nieuwsbrieven wilde ik graag dit rijtje eindigen (overigens, niet getreurd er komt zeker nog een column aan). Jullie hebben inmiddels al aardig wat gelezen over wat wij zoal uitspoken in dit bestuursjaar. Zo nam Iris jullie mee naar onze allereerste activiteit als bestuur. Zij nam jullie mee op ons groen-overgoten-bootje over de grachten van Utrecht tijdens de UITweek. Ja ja, daar begon het grote feest. Inge deelde onze eerste ervaring met een constitutieborrel (“wat gebeurt hier......?!”), én vertelde wat over de voorbereidingen van onze allereerste ALV. Ja de ALV, waarna Ellen dus in de derde column beschreef hoe op die eerste ALV onze hamer kwijt raakte, oef, dat was wel een momentje. Eigenlijk kan het niemand ontgaan zijn wat dat heeft betekend: hét escalatie-alfabet. Vincent liet jullie perfect meemaken hoe een brakke woensdagochtend als bestuurslid eruit ziet, iedere dag dingen voor de vereniging doen: welcome to our life. En toen kwam Anna, en Anna vertelde over ons pareltje van dit jaar: de allereerste constitutieborrel van Van Slag ooit! Dit is er één voor in de boeken kunnen we wel zeggen. Maar nu? Nu zijn we onder andere bezig met het kiezen van onze opvolgers. De brieven zijn binnen, de gesprekjes zijn gestart, en dan begint het hele denkwerk. Leuk, maar daarnaast ook ontzettend lastig, dat kunnen we wel alvast zeggen. Het is gek om naar het einde toe te werken. Zo voelt dat althans, want eigenlijk hebben we nog een aardig stukkie te gaan. Veel leuke activiteiten en dinsdagavonden nog voor de boeg (jaaaaaa fijn!). Er is al zoveel gebeurd dit jaar, we hebben de vereniging beter leren kennen, jullie verder leren kennen, we hebben andere SSV’s leren kennen, we hebben elkaar goed leren kennen. Ik vind het allemaal helemaal leuk en ben meer dan blij dat ik deze kans heb gekregen!Maar, toch gek. Nu nog iedere dag de Van Slag mailbox checken, in de weer zijn met mailtjes, soms rustig, af en toe druk. Maar straks? Alleen m’n eigen mail nog. Na een paar minuutjes ben ik daar wel weer klaar mee. En de bestuursapp, nog zo’n dingetje. Hoeveel berichten daar wel niet in zijn gedropt, dagelijks, daar is een behoorlijk boekwerk over te drukken. Maar, laten we zeggen: gelukkig hebben we onze YOLO-app nog. De maandagavond, geen vergaderingen meer. Slik. Euhhh tijd voor een chill avondje dus? Eindelijk wat beter gebruik gaan maken van m’n netflix account dan maar. Ons bestuursshirt en -vest, de kast in. Voor tja, een soort van voorgoed wel. Altijd als ik m’n shirt aan heb, krijg ik toch even zo’n geluksmomentje. Een beetje zo’n momentje van trots zijn op Van Slag en alle leuke mensen en alle leuke dingen die hier gebeuren (please volgend bestuur, zorg dat er een CoBo komt, dan kunnen we toch weer eventjes shinen in onze shirtjes).  Goed, en verder? Aankomend weekend is bestuursweekend 2.0! Na Antwerpen wordt het nu een reisje naar bestemming nog onbekend. Anna en Ellen hebben de hele reutemeteut georganiseerd en hebben ons een behoorlijk gekke paklijst toegestuurd (vraag ons komende dinsdag vooral eventjes wat we allemaal moesten meenemen). Ik heb al helemaal zin in dit weekendje met deze vijf lieve, leuke en vooral ook gekke toppertjes.En dan ga ik deze ‘Vanuit het Bestuur’ afsluiten. Dus lieve Van Slaggers, geniet nog even van de tien laatste wedstrijden van dit seizoen, ga lekker mee met het weekendje weg, doe mee met Van Gras en tussendoor ook nog met het tweede pooltoernooi, kom naar het laatste feest, maar vooral ook eerst naar het BallStars toernooi, het Studentensport Sneakergala wordt ook sowieso leuk, en ehmm... Vooral lekker genieten op die dinsdagavond!Liefs Judith

04/26/2017 Door Judith Preuter bestuur, column, vanuithetbestuur Lees meer...

Vanuit de RedaCie #5

Roze Zaterdag Afgelopen 9 april was het Roze Zaterdag bij Olympos. Een dag waarop er stil gestaan werd bij de emancipatie van LHBT’ers (Lesbisch, Homoseksueel,  Biseksueel & Transgender) in de sport. Deze zaterdag werd georganiseerd door TC de Uithof, Odysseus ’91, STUdance, USRS, USHC, USV Protos en de Sportraad. Bij Van Slag is het onofficiële motto al jaren: Niets moet, alles mag. Dit de jure motto geldt ook zeker op het gebied van LHBT’ers in de vereniging, iedereen is even welkom met welke geaardheid dan ook. Bij deze mooie zaterdag waren dan ook twee bestuursleden van onze vereniging aanwezig, namelijk Anna en Ellen. Deze bestuursleden hebben geprobeerd om hun kennis en bewustwording over LHBT’ers eens iets bij te spijkeren. De Roze Zaterdag werd in het begin van de middag geopend door de Utrechtse wethouder Diepeveen waarna een middagprogramma gevuld werd met lezingen, workshops, een oefenwedstrijd tussen het Gay Rugby Team Amsterdam en USRS en als afsluiting een bingo gehost door Drag Queen Miss Dolly Wood. De avond werd afgesloten met een nachtelijk feestje in de Bodytalk, een homobar in Utrecht. Dit feestje werd druk bezocht en het thema Foute Fitness deed er ook zeker geen doekjes om winden. Van dit jaar is de aftermovie van de dag helaas nog in de maak maar van vorig jaar kun je de aftermovie hier vinden. Een tip vanuit de RedaCie om volgend jaar ook langs te gaan en te laten zien dat wij bij Van Slag iedereen accepteren zoals ze zijn. Liefs, Evan namens de RedaCie P.S. Vergeet je niet in te schrijven voor het jaarboek! De deadline hiervoor is 3 mei!

04/26/2017 Door Evan Willemsen redacie, redactie, column Lees meer...

Vanuit het Bestuur #5

Na vele constitutieborrels te hebben bezocht was het dan eindelijk onze beurt. De eerste echte constitutieborrel van Van Slag. Onze eerste constitutieborrel kan ik me nog goed herinneren, waarbij de indruk vooral was: wat is hier in godsnaam de bedoeling van? Na een - voor de meeste van ons – lange en zware dinsdagnacht kwamen we van te voren brak bij elkaar om te eten en te bespreken wat ons die avond te verwachten stond. Wat is zo’n borrel nou precies, wat moeten we gaan doen? Na wat onverhoopte late appjes naar bekenden fietsten we vol goede moed, maar zonder enig idee, richting Olympos. Daar eenmaal aangekomen werden we al erg gelukkig van het eerste feit: gratis bier! Ondanks onze brakke koppies was dit gouden drankje wel hartstikke welkom. De rest van de avond vloog voorbij waarbij we termen als ‘recipiëren’ en ‘pedel’ leerden kennen. Daarnaast begreep Iris dat ze nu eindelijk heel hard mocht schreeuwen als een ander bestuur werd aangekondigd, waar ze sindsdien bij elke borrel veelvuldig gebruik van heeft gemaakt. En wat hebben we genoten van deze borrels. Van benen scheren, Leffe adten, tot het geven van een lapdance (bedankt mister X!), het was nooit een saaie bedoeling. Eigenlijk waren alle andere borrels zo’n feest dat het idee van een eigen constitutieborrel steeds meer ging spelen. Ook andere besturen waren benieuwd of dit nog op de planning stond. Na overleg met elkaar en De Vrienden was het dan zo ver: het ging echt gebeuren.Terug naar onze eigen borrel: Het was rustig. Zo rustig dat het voelde alsof een stille storm zich voorbereidde. De rust tijdens de borrel verdween echter snel. Onze voorgangers waren zo lief geweest om stiekem in de kast wat mensonterende lelijke maskers te jatten en deze ons op te laten zetten, waarna deze maskers net zo makkelijk weer gebrast werden door deze lieve mensen. De tegenprestatie? Een driegangen diner voor ons allen, wat ik persoonlijk niet een hele grote straf kan vinden. Na een langzame start werd het racen voor de bezoekers om verhaal en cadeau volledig te kunnen presenteren. Onze pedel Sietse-Jelle en Joep hielden dit allemaal goed in de gaten. Nadat iedereen z’n zegje had kunnen doen was het tijd om de hakken uit te trekken en lekker te gaan dansen. Het was echt een prachtige avond en ik zou het zo weer overdoen.Momenteel ben ik bezig met het regelen van jullie merchandise, welke zeer binnenkort opgehaald kan worden. Daarnaast organiseren Ellen en ik samen met andere SSV’s een gemeenschappelijk toernooi, waar snel meer bekend over gemaakt zal worden en waar jullie ook aan mee kunnen doen. Als ik terugkijk op de afgelopen maanden dan heb ik het super naar m’n zin gehad, en weet ik dat er nog hele leuke maanden aan zitten te komen. Zo gaat er nog gelift worden, gaan we fietsend dineren, weekendjes weg, cocktails bouwen, toernooien spelen en natuurlijk de dinsdagavonden sportief en gezellig beleven. Ook heb ik met Ellen een bestuursweekendje weg gepland, opnieuw naar bestemming onbekend! Ik kan alleen maar zeggen dat ik volop aan het genieten ben van dit jaar en van jullie, en dat ik van plan ben om hier nog meer van te genieten!Liefs Anna

03/15/2017 Door Anna Hoonakker bestuur, column, vanuithetbestuur Lees meer...

Vanuit de RedaCie #4

Vanuit de RedaCie #4Geschreven door: Dorien Bakker.Joehoe, tijd voor een nieuwe vanuit de RedaCie. Zo over de helft van het jaar leek het ons een leuk idee om jullie wat meer inside information over onze bezigheden te geven. Leuk zeg je, Do? Jazeker! Met veel plezier poog ik de RedaCie-werkzaamheden in goede banen te leiden. Wat doet de RedaCie eigenlijk? We zijn sinds een tijdje gestart met het maken van het jaarboek dat eind van het seizoen ‘16-’17 voor (ik gok) rond de prijs van 1 à 2 biertjes op Olympos besteld kan worden. Hiervoor ben ik bijvoorbeeld alle teamcaptains en commissies aan het spammen voor stukjes (kunnen tot 15 maart ingeleverd worden, opschieten dus!) (sorry jongens..). Ook zijn we voorbereidingen aan het treffen voor een fenomenale verdere inhoud, welke natuurlijk nog niet onthuld zal worden. We proberen jullie elke maand te verrassen en verblijden met onze Facebook-acties. Daar tussendoor zien jullie ons wel eens met de camera rondlopen op de dinsdagavond om teams uit verschillende poules te interviewen. Ons nog niet gezien? Niet getreurd, de hogere poules komen nog aan de beurt! Ook zijn we op elk feestje en toernooitje aanwezig om kiekjes te schieten. Hier doen we uiteraard zo goed mogelijk ons best om alles vast te leggen voor de Van Slagger wiens geheugen na zo’n avond te wensen overlaat, en onder het mom van ‘gelukkig hebben we de foto’s nog’ enkele vage herinneringen ophaalt. Ik kan je zeggen dat het censureren van foto’s voor het uploaden bijna net zo leuk is als het feestje de dag ervoor. Wat ook erg leuk is, en waar ik mijn stukje graag mee af wil sluiten, zijn mijn commissiegenoten. De RedaCie is een intensieve maar leuke commissie. We werken niet toe naar een bepaald evenement, maar zijn het hele jaar bezig met verslaglegging via verschillende media. Ik merk dat we nu steeds wat naar elkaar toegroeien en elkaar beter leren kennen. Tijdens de vergaderingen kan ik genieten van de bijnamen die verzonnen worden voor elkaar, de quotes waar soms geen stoppen aan lijkt, de grapjes die onderling gemaakt worden maar ook het enthousiasme dat heerst en de kritische blik die we op elkaar kunnen en durven hebben. Veel liefs van een tevreden voorzitter!Dorien

03/15/2017 Door Dorien Bakker redacie, redactie, column Lees meer...

Vanuit het Bestuur #4

Een hard geluid, half slapend word ik wakker. Mijn oogleden willen nog scheiden van de rest van mijn gezicht. Ik negeer het, denk ik. TRINNGGGG!!!! Waar ben ik eigenlijk? En wat is dat geluid? Met een bonkend hoofd en gesloten ogen probeer ik rechtop te gaan zitten. TRINNGGG!!! En dat om half-fucking-tien mompel ik terwijl ik geïrriteerd mijn badjas uit de kast gris. TRINNGGG!! Ja ja ik kom al schreeuw ik tegen de nog gesloten deur met de nog onbekende mens aan de andere kant. ‘Ik heb hier een pakje voor je huisgenoot’, zegt de man met de afkeurende blik in het PostNL jasje. Ik pak het pakje aan, en bedank hem vriendelijk voor het wekken. Je raadt het al….. Het is weer woensdagochtend. De week is weer doormidden, maar het rustige deel is geweest. Woensdag is de dag waarop ik aan mijn bureau ga zitten met een pot veel te zwarte koffie en alle notulen lees van de commissies. Tijdens het lezen pen ik mijn to-do-list vol met kleine taken en vragen voor specifieke mensen om voor mijzelf een duidelijk overzicht te maken in een oerwoud van projecten en evenementen. Ik bel Inge op, mijn steun en toeverlaat in de financiële Van Slag-wereld, en vraag haar om een update over het financiële reilen en zeilen binnen de commissies. ‘Heb je de begroting binnen, Ing?’ Meteen krijg ik een duidelijk overzicht van de financiën binnen de commissie en de haalbaarheid van de begrote plannen. Dingen die mij ontgaan waren worden nu duidelijk. Zoveel factoren om rekening mee te houden voordat een evenement plaats kan vinden. Intussen krijg ik een appje ‘Vin, ik heb je gisterenavond op Olympos gesproken en weet je al een antwoord op mijn vraag?’. Uuuhhh, kak, mijn herinnering laat mij in de steek. Angstvallig probeer ik te gissen en te redeneren in mijn hoofd wat de vraag ook alweer was. ‘Wanneer heb je mij gesproken’, zeg ik maar als alternatief.  ‘Ik denk na je achtste biertje’, zegt ze, gevolgd door een rits lachende smileys. Ik was er ingetrapt, een goudgele kan, omringt door dobbelstenen en een dienblad hadden mij wederom in de val gelokt. Ik ga meteen voor je aan de slag app ik terwijl ik mijn zoveelste kop koffie inschenk. Het eerste pooltoernooi bij onze nieuwe sponsor ’t Hart is vanavond en het wedstrijdschema moet gewijzigd worden. Met een gebrek aan pooltoernooi-kennis struin ik het internet af naar tips en tricks. Het schema moet er komen, ik heb geen keu’s. Uren ploeteren verder heb ik een schema wat zou kunnen gaan werken. Zonder powernap stap ik een tikkeltje zenuwachtig het poolcafé binnen. Dit toernooi voelt als mijn kindje en ik wil zorgen dat iedereen een goede tijd heeft. De avond zelf is een groot succes! Iedereen lijkt zich kostelijk te vermaken en de tapkraan hoeft niet gesloten te worden. Na een uitgebreide borrel gaan we met een groep naar de volgende sponsor, De Vrienden, waar het feestje losbarst. ’s Ochtends kijk ik naar mijn telefoon, 180 berichten in acht apps staat op het beginscherm. Welkom in het leven van een activiteitencoördinator mompel ik terwijl ik de apps door scroll. Iris appt me, ‘vergeet je niet dat je….’, een vaak terugkomende vraag. Zonder Iris mis ik afspraken. De chaoot in mij vergeet vaak naar de agenda te kijken en deze drukke jongen krijgt soms zoveel prikkels dat belangrijke dingen geregeld langs hem heen gaan. Ik maak wederom een lijstje om orde te scheppen in deze kom met verschillende M&M’s om één kleur tegelijkertijd te behandelen. Elke vrijdag ga ik naar trouw naar mijn minor ‘Leiderschap voor actief besturende studenten’. De minor is goud voor mijzelf, maar ook voor de club. Door overleg met andere besturen krijg je veel meer verschillende visies en verenigingsstructuren op je bordje. Prangende vragen vanuit de vereniging stel ik aan hen om te kijken hoe zij daar mee omgaan. Dit is mijn slijpsteen, waarom doen we dingen zoals we dat doen binnen Van Slag? En nog belangrijker;  wat kunnen we verbeteren? Ik merk tijdens het typen dat mijn pagina vol begint te raken maar mijn woorden nog lang niet op zijn. Ik zou dingen uitgebreider willen vertellen, vertellen hoezeer ik mijn bestuur lief heb. Veel mensen vragen mij of ik het wel trek als enige man tussen vijf vrouwen. De waarheid is dat ik niet zonder ze kan. Ja, ik besef me dat dit behoorlijk slijmerig klinkt, maar zonder hen zou ik mijn taak onmogelijk goed uit kunnen voeren. Deze dames zijn geen parttime bestuur, ze zijn bereid ieder moment van de dag aan het werk te gaan voor Van Slag, voor mij, en voornamelijk voor jullie. Ten slotte een shout-out naar jullie; ik geniet intens van jullie allemaal. De dinsdagavonden, de activiteiten, de leuke gesprekken en de klinkende glazen. Jullie zijn het hoogtepunt van mijn studententijd. Dikke knuffel en lik aan je oor, Vincent

01/26/2017 Door Vincent Haringsma bestuur, column, vanuithetbestuur Lees meer...